Zabiegi
 HOME  |  Centrum Odnowy Biologicznej  |  Zabiegi  
Rodzaje zabiegów
Wpisany przez:: Administrator 2013.09.24 Drukuj

Stosowane zabiegi: magnetoterapia, ultradźwięki, laser, elektroterapia, światłolecznictwo, vioforoterapia, hydroterapia, aqavibron, sauna fińska, krioterapia, parafinoterapia, masaż: leczniczy, kosmetyczny, sportowy. Dodatkowo: zabiegi pielęgnacyjne dla ciała, leczenie dolegliwości odkręgosłupowych i narządu ruchu.

Sauna sucha fińska

Sauna fińska jest nie tylko zabiegiem ciepłoleczniczym, lecz także środkiem higieniczno-profilaktycznym.

Polega na naprzemiennym przegrzewaniu i ochładzaniu całego ciała. Jest doskonałym czynnikiem hartującym i pielęgnującym ciało, sprzyjającym również leczeniu różnych dolegliwości (m.in. złagodzenia bólów mięśni). Na skutek zmiany temperatury (ogrzewanie i schładzanie ciała) dochodzi do wzrostu przemiany materii, zwiększonego wydzielania potu, oczyszczenia organizmu poprzez usunięcie produktów przemiany materii oraz toksyn, a także podniesienia tętna i przyśpieszenia oddechu. Ciepło wytworzone w ciele doskonale koi nerwy i uspakaja układ nerwowy, a także usuwa zmęczenie.

Zabiegi w saunie hartują organizm, poprawiają jego odporność immunologiczną. W saunie suchej temperatura wynosi ok. 90 – 100°C, wilgotność w pomieszczeniu to około 10%. Rozgrzane w piecu kamienie można polewać wodą, co powoduje wzrost wilgotności, nie temperatury.

Zalecane zasady korzystania:

    • Z sauny nie należy korzystać bezpośrednio po wysiłku fizycznym, na czczo lub po zbyt obfitym posiłku. Należy odpocząć 15 – 30 minut zanim skorzysta się z sauny.
    • Kąpiel w saunie należy zażywać jedną lub dwie godziny po posiłku.
    • Przed kąpielą w saunie należy starannie obmyć ciało pod prysznicem. Następnie dokładnie wytrzeć się ręcznikiem (sucha skóra poci się szybciej).
    • W saunie należy rozłożyć ręcznik pod całą powierzchnią ciała. Następnie należy położyć się na dolnej lub górnej ławce, lub usiąść w swobodny sposób (intensywne, ale krótsze ogrzewanie mniej obciąża serce i krążenie).
    • Wypacamy się nie dłużej niż 15 minut – jest to czas wystarczający do ogrzania się i dostatecznego wypocenia.
    • Po wyjściu z sauny należy schłodzić ciało zimnym prysznicem (prysznic należy zacząć od schładzania stóp, nóg i dalej w kierunku serca), chłodzenie ciała ma na celu wywołanie skurczu naczyń krwionośnych, poprawiając ich wydolność.
    • Po zabiegu zaleca się wypoczynek w pozycji siedzącej lub leżącej (ok. 10 – 15 min).

Zaleca się 2 lub 3 sesje w saunie wg zasad opisanych powyżej, każdorazowo należy schłodzić ciało (niedostateczne schłodzenie może wywołać ból i zawroty głowy oraz gorsze samopoczucie).

Zdrowy człowiek może korzystać z sauny dwa – trzy razy w tygodniu.

Po kąpieli w saunie należy uzupełnić płyny, pijąc wodę mineralną lub soki (najlepiej pomidorowy, ponieważ uzupełnia straty potasu).

Kąpiele wirowe

Stanowią formę masażu podwodnego kończyn dolnych lub górnych. Wykonywane są w specjalnych wannach wyposażonych w urządzenie wzbudzające ruch wirowy wody. Czas trwania zabiegu wynosi ok. 20 – 30 min, temp. wody ok. 35 – 40°C. Kąpiele wirowe wywołują przekrwienie kończyn, zmniejszają obrzęki i zastoje krwi żylnej. Działają przeciwbólowo i rozluźniająco na napięte mięśnie.

Wskazania: zaburzenia krążenia obwodowego, stany po zakrzepach żylnych, wczesne okresy zwężającego zapalenia tętnic, choroba Raynauda, stany po odmrożeniach, po chirurgicznym leczeniu żylaków.

Pole magnetyczne – to dział fizykoterapii, który do celów terapeutycznych wykorzystuje energię elektromagnetyczną o niskim natężeniu i niskiej częstotliwości. „Magnum 100” to nowoczesne przenośne urządzenie do magnetoterapii, włoskiej firmy GLOBUS, które emituje natężenie pola magnetycznego w zakresie od 0 do 100 Gauss, o częstotliwości od 1 do 200 Hz.

Działanie terapeutyczne pola magnetycznego sprzyja procesom naprawy tkanek oraz stymuluje naturalne siły obronne organizmu, dlatego zabiegi polem magnetycznym stosuje się najczęściej w leczeniu następujących schorzeń:

    • różnego rodzaju stany zapalne stawów, skóry, mięśni i ścięgien
    • owrzodzenia i zbliznowacenia skóry
    • stłuczenia, skręcenia, złamania
    • bóle związane ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów
    • bóle mięśni, migreny, nerwobóle i wiele innych

Ultradźwięki – podczas zabiegu wykorzystuje się drgania mechaniczne o częstotliwości 800-24000 kHz. Zjawiska występujące w tkankach ludzkich poddanych działaniu ultradźwięków są bardzo różne w zależności od miejsca ich stosowania. Dużą „dźwiękochłonność" wykazuje tkanka nerwowa, mniejszą mięśniowa, a najmniejszą - z racji swojej zwartej struktury - tkanka tłuszczowa. Podstawowym efektem działania ultradźwięków na tkanki jest działanie mechaniczne zwane „mikromasażem", a spowodowane jest wahaniem ciśnień w przebiegu fali dźwiękowej. Również bardzo ważną składową ich działania jest wpływ na biochemię tkanek, prowadzący do ich lepszego utleniania.

Laseroterapia

Laseroterapia - jest to proces przyspieszania lub usprawniania reakcji fizjologicznych, wywołany naświetlaniem tkanek przez promień laserowy.

Biostymulacja promieniowaniem laserowym to jeden z nowych, obecnie rozwijających się działów w fizykoterapii. Słowo laser w języku polskim oznacza „wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania”. Potocznie są to urządzenia emitujące promieniowanie laserowe. Aby zrozumieć mechanizm promieniowania laserowego, należałoby zaznajomić się z elektroniką kwantową. Jest to nauka zajmująca się praktycznym wykorzystaniem zjawisk zachodzących w wyniku oddziaływania na materię promieniowania elektromagnetycznego. Skonstruowanie lasera stanowiło przewrót w fizyce i technice, stwarzając wiele nowych możliwości w badaniach naukowych i zastosowaniach technicznych. Dzięki temu nauka i technika uzyskały rozległe perspektywy zastosowań, między innymi w technice jądrowej, nawigacji oraz medycynie, tu przede wszystkim w chirurgii, okulistyce, stomatologii itd. Lasery emitujące promieniowanie o małej mocy znalazły zastosowanie w tzw. biostymulacji.

Promienie laserowe stosowane są w gojeniu ran oraz w leczeniu złamań kości. Pod jego wpływam następuje zwiększenie unaczynienia oraz szybsze formowanie się kostniny w miejscu złamania. Mają również działanie przeciwbólowe, co wiąże się z jego wpływem na stan czynnościowy naczyń tętniczych i włosowatych oraz zwiększeniu odpływu limfy z miejsc dotkniętych stanem zapalnym.

Wskazaniami do stosowania biostymulacyjnej terapii laserowej w sporcie są przeciążenia mięśni i tkanek miękkich okołostawowych, zapalenie ścięgien, powięzi, pochewek ścięgnistych i kaletek stawowych, nerwobóle nerwów obwodowych, jak również przewlekłe stany zapalne, utrudniony zrost kości oraz trudno gojące się rany. Do przeciwwskazań należą: ciąża, choroby bakteryjne, nowotwory, miesiączka oraz rozrusznik serca.

Zastosowanie:

    • w ostrych i przewlekłych mięśniobólach różnego pochodzenia
    • w chorobach zwyrodnieniowych stawów
    • w urazach i przeciążeniach więzadeł stawu kolanowego
    • w zespołach bólowych: "bolesnego barku", "łokcia tenisisty" i "łokcia golfisty"
    • w chorobach reumatycznych
    • w nerwobólach (np. nerwu trójdzielnego, rwy kulszowej)
    • w chorobach skóry i trudno gojących się ranach
    • w ostrym i przewlekłym zapaleniu zatok

Leczenie lampą Solux

Promieniowanie podczerwone IR

Głębokość przenikania promieni podczerwonych przez skórę zależy od długości fali. Im krótsze są fale promieniowania podczerwonego, tym głębiej przenikają przez skórę. Najgłębiej, aż do tkanki podskórnej, przenikają promienie IR – A (770 – 1500nm), najbardziej powierzchownie działają promienie IR – C (4000 – 15000nm). Promienie podczerwone nie ogrzewają powietrza, przez które przechodzą. Ulegają natomiast absorpcji i zamianie w ciepło w powierzchownych warstwach skóry, ok. 30% z nich ulega odbiciu. Najmniejsze odbicie występuje w przypadku IR – B (1500 – 4000nm). Generatorami świetlnymi są promienniki ksenonowe, halogenowe oraz tzw. słońce elektryczne. Do tradycyjnych lamp emitujących promieniowanie podczerwone należą: lampa Sollux oraz lampa Minina.

Wskazania do stosowania promieniowania podczerwonego obejmują przewlekłe stany zapalne i stare zmiany pourazowe, zespoły bólowe, stany po przebytym bakteryjnym zapaleniu skóry i tkanek miękkich, ogrzanie chłodnych części ciała przed masażem czy też gimnastyką leczniczą, pod warunkiem sprawnego krążenia. Nie należy stosować promieniowania podczerwonego w ostrych stanach zapalnych, przy wczesnych stanach pourazowych, żylakach.

Elektroterapia

Galwanizacja – do zabiegów galwanicznych używamy prądu stałego wprowadzanego do tkanek przy pomocy dwóch płaskich elektrod. Pomiędzy elektrodą a skórą pacjenta umieszcza się wilgotny podkład. Przepływ prądu stałego przez tkankę mięśniową i nerwową powoduje zmiany w ich pobudliwości, co jest wynikiem zachodzącego pod wpływem prądu przemieszczania się jonów i zmian w polaryzacji błon komórkowych. Pobudliwość pod elektrodą połączoną z biegunem ujemnym źródła prądu, czyli katodą - wzrasta, zaś pod anodą (+) maleje, dlatego też wpływ bieguna dodatniego wykorzystujemy w zwalczania bólu, a bieguna ujemnego w leczeniu zaburzeń czucia i zapobieganiu degeneracji włókien w uszkodzonym nerwie.

Zastosowanie:

    • nerwobóle
    • zespoły bólowe w chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa
    • przy utrudnionym zroście kostnym
    • w zaburzeniach krążenia obwodowego

Jonoforeza – jest to zabieg polegający na wprowadzeniu leków przez skórę lub śluzówkę za pomocą prądu stałego. W zabiegu jonoforezy wykorzystujemy działanie prądu tak jak podczas zabiegu galwanizacji i działanie leków przenikających do tkanek. Jony leków nie docierają do elektrody zamykającej obwód, lecz tracą swoje ładunki na otoczkach i błonach komórkowych. W czasie od 24 do 48 godzin utrzymują swoje koncentracje i przenikają głębiej, docierając drogą krążenia do zmienionych chorobowo tkanek.

Zastosowanie:

    • przeciwzapalnie, odczulająco - jon wapnia
    • bakteriobójczo, aseptycznie - jony metali
    • znieczulająco, przeciwbólowo -jon lignokainy
    • zmiękczająco na tkankę łączną (blizny) - jon jodu
    • w chorobach reumatycznych - jon salicylu

Diadynamik – prądy diadynamiczne (sześć rodzajów: MF, DF, CP, LP, RS, MM) są to prądy impulsowe o niskiej częstotliwości i charakteryzują się działaniem dynamogennym, to znaczy: przenikaniem w głąb tkanek. Ten czynnik ma właściwości wzbudzania względnie zwiększania pobudliwości, a więc przywracania tkankom ich normalnego, fizjologicznego dynamizmu (siły i napięcia). Podczas zabiegu w krótkim czasie kilkakrotnie zmieniamy rodzaj prądu . Działanie prądów DD, w zależności od ich rodzaju, polega na przekrwieniu, efekcie przeciwbólowym, zmniejszeniu napięcia lub stymulacji mięśni. Jest to działanie miejscowe i stosunkowo płytkie.

Zastosowanie:

    • w przewlekłych stanach bólowych, nerwobólach i mięśniobólach
    • w stanach pourazowych z obrzękiem
    • w zesztywnieniu stawów
    • w stymulacji mięśni w niedowładach wiotkich
    • przy zwiększonym napięciu mięśni gładkich

Prądy Kotza – to prądy stosowane do elektrostymulacji mięśni osłabionych; powodują wzrost siły i przyrost masy mięśniowej. Stosowane w przypadku skolioz i leczenia płaskostopia oraz jako trening rozgrzewający głęboko położonych mięśni. Poprawiają metabolizm i obniżają napięcie mięśniowe.

Prądy TENS – metoda zwalczania bólu, zarówno przewlekłego, jak i ostrego. Tego rodzaju zabieg przyczynia się do zwiększania syntezy endorfin i wydłużania okresu bez dolegliwości bólowych. Wskazania: zespół splotu barkowego, zespół bólowy stawu barkowego, cervicalgia, skręcenia, zapalenia nadkłykcia, bóle pleców, lędźwi – nerwoból nerwu kulszowego, zespół ścięgna Achillesa, zespół bólowy mięśni, bóle stawów biodrowych, kolanowych, skokowych, zespół bólowy nerwu piszczelowego przedniego.

Interferencja – prądy interferencyjne (Nemeca) są to prądy średniej częstotliwości, skrzyżowane. Zasada działania polega na wprowadzeniu do tkanek 2 obwodów prądów zmiennych o średniej częstotliwości: 1 obwód - 4000 Hz, i 2 obwód - 4100 Hz. W miejscu nałożenia prądów wytwarza się nierównomierne pole elektryczne obejmujące stosunkowo duży obszar ciała. Prądy interferencyjne przenikają głęboko w tkanki, nie powodując spadku napięcia przy przechodzeniu przez skórę. Łagodzą ból, zwiększają ukrwienie, usprawniają przewodnictwo nerwowe nerwów ruchowych oraz podwyższają próg czucia nerwów czuciowych.

Zastosowanie:

    • przy skręceniach, zwichnięciach i złamaniach
    • przy naciągnięciu mięśni i mięśniobólach
    • w zwichnięciu stawu biodrowego i zmianach zwyrodnieniowych
    • w dyskopatii i rwie kulszowej
    • w ZZSK
    • w zapaleniu okołostawowym stawu barkowego
    • w wylewach, krwiakach i zapaleniu okołostawowym stawu barkowego

Vioforoterapia

Wskazania i przeciwwskazania do magnetostymulacji

Działanie przeciwbólowe

1. układ kostno-stawowy:

    • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i układu kostno-stawowego kończyn górnych i dolnych
    • reumatoidalne zapalenie stawów
    • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
    • urazy stawów

2. tkanki miękkie:

    • reumatyzm pozastawowy tzw. fibromyalgie
    • urazy tkanek miękkich
    • stany po naruszeniu ciągłości tkanek (w tym pooperacyjne)

3. bóle migrenowe

Działanie regeneracyjne

1. układ kostny:

    • osteoporoza, zwłaszcza pomenopauzalna (dotyczy zarówno profilaktyki jak i leczenia)
    • choroba Sudecka
    • stany po pęknięciach i złamaniach kości
    • stany po operacjach na układzie kostnym
    • stany po operacjach, w których dokonano zespoleń elementami metalowymi
    • stawy rzekome

2. tkanki miękkie:

    • stany po urazach z uszkodzeniem i bez uszkodzenia ciągłości skóry
    • oparzenia
    • odleżyny

Działanie poprawiające krążenie obwodowe

1. upośledzenie przepływu miejscowego w kończynach:

    • w angiopatii cukrzycowej
    • w angiopatii na tle miażdżycowym
    • w owrzodzeniach podudzi

2. przyspieszenie wchłaniania krwiaków

Działanie antyspastyczne

    • stany po udarach mózgowych
    • schorzenia zwyrodnieniowe układu nerwowego, w których występuje spastyczność

Działanie relaksacyjne

    • w nerwicach
    • w zaburzeniach snu
    • w stresie spowodowanym zwłaszczadługotrwałym napięciem psychicznym
    • w zaburzeniach koncentracji uwagi

Skrócenie czasu restytucji powysiłkowej

po treningu sportowym
w odnowie biologicznej

Magnetostymulacja

Terapia przy użyciu wolnozmiennych pól magnetycznych o niskiej wartości indukcji. Zastosowane w Systemach Viofor JPS pola magnetyczne mają charakter impulsowy o złożonym kształcie impulsów i strukturze sygnałów dających wielowierzchołkowe widmo częstotliwości z zakresu ELF-MF (extremely low frequency magnetic fields).

Główne efekty biologicznych mechanizmów magnetostymulacji to działanie:

    • analgetyczne
    • przeciwzapalne
    • relaksacyjne
    • antyspastyczne
    • restytucyjne
    • wazodilatacyjne
    • angiogenetyczne
    • stabilizujące błony komórkowe

Magnetostymulacja zalecana jest szczególnie przy bólach różnego pochodzenia, schorzeniach narządu ruchu, schorzeniach neurologicznych. Skutecznie stosowana w rehabilitacji pourazowej, pooparzeniowej i neurologicznej.

W wielu przypadkach pozwala zmniejszyć ilość przyjmowanych leków, w szczególności leków przeciwbólowych.

Szczególne cechy magnetostymulacji w Systemie JPS:

    • efekt jonowego rezonansu cyklotronowego
    • szeroki wybór wyposażenia i mobilność sprzętu
    • możliwość zabiegów na całe ciało
    • możliwość terapii jednorodnym polem magnetycznym

Przeciwwskazania do magnetostymulacji

Przeciwwskazania dotyczą zastosowania magnetostymulacji. Emitowane pola są przeciwwskazaniem do stosowania w chorobie istniejącej – nie są czynnikiem wywołującym chorobę. Wymienione w przeciwwskazaniach choroby mają źródło w innych czynnikach.

Zastosowania pól magnetycznych w medycynie, przyjmuje się następujące przeciwwskazania:

    • ciąża
    • czynna choroba nowotworowa
    • czynna gruźlica płuc
    • krwawienia z przewodu pokarmowego
    • ciężkie infekcje pochodzenia wirusowego, bakteryjnego i grzybiczego
    • obecność elektronicznych implantów
    • stany po przeszczepach narządów

Ciąża jest stanem, w którym dynamika tworzenia się nowych tkanek jest największa. A priori unika się stosowania w ciąży wszystkiego, co nie jest niezbędne. Do chwili obecnej wpływ pól magnetycznych na płód jest nieznany. W związku z tym, że brak jest danych co do oddziaływań zmiennych pól magnetycznych na płód, należy uznać stosowanie zmiennych pól magnetycznych w ciąży za niewskazane.

Choroba nowotworowa ma do tej pory w większości przypadków niejasną etiologię, a historia naturalna chorób nowotworowych znana jest również tylko w części przypadków. Dane doświadczalne poświęcone oddziaływaniu zmiennych pól magnetycznych na hodowlę komórek nowotworowych i zwierzęta z toczącym się procesem nowotworowym są sprzeczne. Zgodnie z zasadą primum non nocere zastosowanie zmiennych pól magnetycznych w chorobie nowotworowej nie powinno mieć miejsca, mimo, iż wiele danych wskazuje na pozytywny efekt ich działania w tych przypadkach.

Czynna gruźlica płuc jest przeciwwskazaniem do stosowania zmiennych pól magnetycznych, co wynika z ich mechanizmów oddziaływań z tkanką. Wpływ zmiennych pól magnetycznych na utylizację tlenu, jak również przepływ krwi, jest korzystny. Prątki Kocha są oksylubne, toteż zgodnie z wiedzą na temat efektów biologicznych działania zmiennych pól magnetycznych powinno się w przypadku zmian o typie tbc zrezygnować z ich stosowania.

Krwawienia z przewodu pokarmowego należy podzielić na krwawienia masywne - z żylaków przełyku i wrzodów trawiennych oraz na krwawienia występujące przy schorzeniach o typie gastritis. W przypadku intensywnych krwawień leczeniem z wyboru jest interwencja endoskopowa lub chirurgiczna. W przypadku krwawień obserwowanych przy gastritis erosiva oraz gastritis haemorrhagica również wskazana jest ostrożność w stosowaniu pól magnetycznych. W przypadku choroby wrzodowej można wykorzystać działanie relaksacyjne i antyspastyczne zmiennych pól magnetycznych, ale decyzja o ich zastosowaniu w tym schorzeniu powinna być konsultowana z lekarzem, ze względu na częste występowanie zmian o typie gastritis.

Ciężkie infekcje pochodzenia wirusowego, bakteryjnego i grzybiczego są przeciwwskazaniem do stosowania pól magnetycznych. W każdym z tego typu schorzeń należy wdrożyć leczenie przyczynowe środkami przeciwwirusowymi, antybiotykami i lekami przeciwgrzybiczymi.

Elektroniczne implanty stosowane współcześnie w medycynie mają w większości przypadków dobrą ekranizację. Z fizycznego punktu widzenia stosowane w terapii zmienne pola magnetyczne, zwłaszcza w magnetostymulacji, mają niewielką możliwość wpływu na pracę implantów elektronicznych. Zlecający terapię rzadko ma wiedzę o jakości ekranizacji elektronicznego implantu. W przypadku braku tej wiedzy bezpieczniej jest zrezygnować z ekspozycji pacjenta na zmienne pola magnetyczne.

Objawy uboczne, które mogą towarzyszyć magnetostymulacji

W dotychczasowych doniesieniach nie stwierdzono istotnych objawów niepożądanych towarzyszących magnetostymulacji. Przemijająco może wystąpić:

    • uczucie mrowienia
    • uczucie drętwienia
    • uczucie ciepła
    • zaburzenia snu, zwłaszcza u osób starszych
    • rozdrażnienie
    • zaburzenia koncentracji
    • przejściowe nasilenie bólu

Uczucie mrowienia, drętwienia i ciepła może występować zwłaszcza w pierwszych trzech, czterech dniach ekspozycji. Dotyczy to zwłaszcza pourazowych obszarów układu kostno-stawowego.

Zaburzenia snu spotykane są zaledwie u ok. 3% starszych pacjentów. Można je łatwo zniwelować obniżając intensywność (I).

Rozdrażnienie i/lub zaburzenia koncentracji dotyczy zwłaszcza kobiet w okresie menopauzalnym oraz osób o zwiększonym napięciu układu neurowegetatywnego. Powyższe objawy obserwuje się zwłaszcza w pierwszych dniach po ekspozycji. Częstość ich występowania można zmniejszyć poprzez zastosowanie narastających wartości intensywności oraz poinformowanie pacjentów o możliwości ich wystąpienia. Objawy te dotyczą ok. 4% kobiet i 1% mężczyzn.

Przejściowe nasilenie bólu zdarza się zwykle w pierwszym okresie ekspozycji i dotyczy osób ze znacznymi zmianami zwyrodnieniowymi układu kostno-stawowego.

Ledoterapia

Ledoterapia - to innowacyjna metoda z zakresu światłolecznictwa. Polega na wykorzystaniu energii światła niekoherentnego generowanego przez wysokoenergetyczne diody LED w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni.

Wykazuje efekt przeciwbólowy, przeciwzapalny i proregeneracyjny.

Magnetoledoterapia - oznacza jednoczesną aplikację magnetostymulacji i ledoterapii. Stosowanie obu rodzajów promieniowania elektromagnetycznego ma na celu zwiększenie skuteczności terapii poprzez m.in. spodziewane działanie synergistycze. Jest to wskazane w przypadkach leczenia analgetycznego, rozległych stanów zapalnych skóry lub oparzeń, schorzeń bądź też urazów układu kostno-stawowego a także w przypadku rehabilitacji pourazowej, poudarowej i neurologicznej.

Masaż

Masaż suchy należy do najbardziej rozpowszechnionych zabiegów fizykoterapeutycznych stosowanych w odnowie biologicznej i rehabilitacji.

Masaż klasyczny

Jest to najskuteczniejszy masaż w leczeniu chorób i wad kręgosłupa oraz całego narządu ruchu (mięśni, kości, stawów). Stosowany jest w rehabilitacji po złamaniach, skręceniach, zaburzeniach układu nerwowego (np. rwa kulszowa, porażenia, uciski nerwowe, uszkodzenia nerwów itd.), czy układu krwionośnego. Jest on najpopularniejszą formą masażu, a w zależności od siły oraz tempa może mieć on charakter relaksacyjny oraz leczniczy. Stąd za pomocą tego rodzaju masażu można zarówno leczyć, jak i przeciwdziałać przyczynom różnych chorób związanych przede wszystkim z układem krążenia poprzez ułatwienie odpływu krwi żylnej oraz doprowadzenie krwi tętniczej do tkanek, a także pozwala się odprężyć po całym dniu pracy i nabrać sił na później. Ponadto masaż ten zwiększa elastyczność skóry oraz sprawia, że jest bardziej dotleniona i ukrwiona. W zależności od zaleceń może być on wykonywany całościowo lub też na wybrane części ciała. Przynosi wiele pozytywnych skutków leczniczych dla organizmu, m.in.: obniża napięcie mięśniowe, działa przeciwbólowo, rozluźniająco, przyspiesza regenerację mięśni (nawet 5 krotnie), poprawia ich jędrność i elastyczność, poprawia krążenie, zmniejsza przykurcze, niedowłady, poprawia ruchomość w stawach, przyspiesza rehabilitację, odżywia tkanki, zapobiega zanikom mięśniowym, a także przyspiesza przemianę materii. Masaż ten można wykonywać również profilaktycznie.

Masaż leczniczy

Stosuje się go dla złagodzenia sztywności, napięcia i bólu mięśni, migrenowego i napięciowego bólu głowy oraz bólu lędźwiowo-krzyżowego, dla ogólnego odprężenia, dla przezwyciężenia stresu. Zwykle masaż leczniczy polega na rozluźnianiu mięśni oraz łagodzeniu napięcia psychicznego, a to przynosi ulgę i uczucie odprężenia. Ten rodzaj masażu zwiększa dopływ krwi do masowanego miejsca, co przyspiesza proces leczenia. Z powodzeniem jest stosowany przy problemach zdrowotnych i rekonwalescencji, jako uzupełnienie leczenia farmakologicznego, a czasami wręcz zamiast tego leczenia.

Masaż relaksacyjny (aromaterapeutyczny)

Masaż relaksacyjny pobudza mięśnie, skórę i układ krążenia, a zarazem wspaniale oddziałuje na układ nerwowy, równoważy wysyłane przez ciało negatywne reakcje na stres, likwiduje mimowolne napięcie mięśni, przywraca prawidłowy rytm serca, właściwe krążenie i ciśnienie krwi, a nawet pomaga w walce z bezsennością. Fenomen jakim jest ludzki dotyk sprawia, iż subtelny masaż relaksacyjny wykorzystuje się jako jedną z metod terapeutycznych, kosmetycznych oraz odprężających. Celem masażu relaksacyjnego jest zmniejszenie, potem całkowite zniesienie napięcia mięśniowo-nerwowego i psychicznego, tym samym uzyskanie pełnego rozluźnienia, odprężenia. Z tego powodu ruchy wykonywane przez masażystę są spokojne, powolne, rytmiczne, łagodne a ich zadaniem jest uspokoić duszę i ciało. Masaż to sposób na zrelaksowanie się i rozluźnienie, przynosi ulgę przy bólach ciała i uczuciu spięcia. Poprawia również stan zdrowia, gdyż działa leczniczo na nasze ciało. Jest to zabieg całkowicie bezpieczny. Z masażu może skorzystać każdy, niezależnie od wieku, płci. czy stanu zdrowia.

Masaż antycellulitowy

Masaż antycellulitowy to zespół technik dobieranych tak, aby usprawnić krążenie całego organizmu, a zwłaszcza tych miejsc, gdzie nastąpiły zmiany. Masaż jest jednym z najskuteczniejszych zabiegów w walce z cellulitem. Masaż działa na skórę i tkankę podskórną usuwając zbędne toksyny i szkodliwe produkty przemiany materii, zmniejszając zastoje limfatyczne i pobudzając prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Po takim masażu komórki są lepiej dotlenione i odżywione, skóra jest gładsza, bardziej napięta, sprężysta i jędrna. Masaże tego typu stosowane są zarówno w celach profilaktycznych jak i leczniczych. Efekty najbardziej widoczne są w serii masaży.

Masaże specjalne – zabiegi kosmetyczne

Zabieg masażu poprzedzony jest peelingiem skóry, który oczyszcza ją z obumarłych komórek, zmiękcza i wygładza. Po takim zabiegu skóra uzyskuje doskonałą gładkość, a stosowane później preparaty i kosmetyki mogą aktywnie wnikać przez naskórek.

Masaż sportowy

Masaż treningowy polega na przygotowaniu zawodnika do wysokiej formy sportowej. Ten rodzaj masażu wpleciony jest w plan treningowy. Ze względu na kolejne etapy treningu sportowego, dzieli się on na:

1. Podtrzymujący: stosowany na początku lub na końcu sezonu. Celem masażu jest utrzymanie kondycji sportowej, podczas gdy następuje redukcja obciążenia lub chwilowe zakończenie treningu.

2. Kondycyjny: stosowany w okresie przygotowawczym lub przedstartowym dla podwyższenia zdolności ogólnej ustroju. Stosowany codziennie w serii np. 20 zabiegów, od 4 do 6 godzin po treningu.

3. Przygotowawczy: wpływa na poprawę właściwości fizycznych odpowiednich partii mięśniowych i stawów dla zwiększenia ich elastyczności i ruchomości przed treningiem. Ma charakter szczegółowy i miejscowy, stosowany po uprzednim nagrzaniu masowanych okolic ciała, trwa ok. 25 minut.

4. Mobilizujący: zabieg ogólny, stosowany przed startem w celu maksymalnej mobilizacji fizycznej i psychicznej organizmu do pracy.

Masaż normalizujący polega na likwidowaniu niekorzystnych stanów przedstartowych lub potreningowych, dzieli się na:

1. Tonizujący: stosowany przy depresji przedstartowej, w celu przywrócenia właściwego poziomu mobilizacji do wysiłku przez 8 – 12 minut przed startem.

2. Uspokajający: stosowany przy nadmiernym pobudzeniu, w tzw. „gorączce przedstartowej”, w czasie 8 – 12 minut przed startem.

3. Rozgrzewający: zalecany przed treningiem lub zawodami, szczególnie niezbędny jest w warunkach niskiej temperatury otoczenia. Przyczynia się do szybszego i głębszego rozgrzania mięśni, poprawy elastyczności aparatu więzadłowego, jest dobrym środkiem w profilaktyce przeciwurazowej. Wykonywany jest szybko i energicznie z użyciem maści rozgrzewających w czasie 5 – 10 minut.

Masaż regenerujący (restytucyjny) stosuje się w celu przywrócenia sił zmęczonego organizmu oraz zdolności do podejmowania nowych wysiłków fizycznych, masaż przeprowadzić można w trakcie zajęć lub też bezpośrednio po zajęciach (3 – 7 min) lub 0,5 godziny po treningu.

Masaż leczniczy stosowany jest w procesie doleczania po urazach sportowych, w przypadku przetrenowania. Wykorzystywane są tu różne formy i rodzaje masażu, między innymi masaż klasyczny, wibracyjny, segmentarny oraz limfatyczny.

Masaż częściowy wykonywany w szybkim tempie, zazwyczaj powinien wynosić ok. 10 – 15 minut, dochodzi wówczas do powstania maksymalnego efektu przekrwiennego. Dłużej trwający zabieg prowadzić może do osłabienia powyższego efektu w wyniku nadmiernego podrażnienia naczyń obwodowych. Również zbyt często wykonywany masaż prowadzi do osłabienia jego skuteczności.

Masaż izometryczny wykorzystywany jest dla wspomagania procesu treningowego, zwłaszcza w odniesieniu do siły i masy mięśniowej. Wartość praktyczną posiada w postępowaniu pourazowym, szczególnie w tzw. zanikach prostych. Polega na połączeniu masażu klasycznego, i tych technik ugniatania i rozcierania z kontrolowanym przez sportowca skurczem izometrycznym woluncjonalnym o sile submaksymalnej.